Zasady pomiaru ciśnienia tętniczego

Man Sitting On Couch Checking His Own Blood PressureZasady pomiaru ciśnienia tętniczego

Przed przystąpieniem do pierwszego pomiaru ciśnienia każdy pacjent powinien mieć zmierzony obwód ramion. Uzyskanie wyniku poniżej 32 cm pozwala na zastosowanie standardowego mankietu do pomiarów (szerokość 12–13 cm i długość 35 cm).

Pomiary powinny być wykonywane po co najmniej 3-5 minutowym odpoczynku w pozycji siedzącej, w ciszy i spokoju. Do pomiaru chory siada na krześle opierając stopy na podłodze, ramię układając na stole tak, aby środek mankietu ciśnieniomierza znajdował się na poziomie serca.

Mierzenie ciśnienia rozpoczyna się od pomiaru na obu kończynach górnych. Gdy różnica między obydwoma pomiarami jest mniejsza od 10 mmHg do dalszych pomiarów należy wybrać ramię niedominujące (różnica między kończynami górnymi jest miarodajna, jeżeli zostanie wykazana podczas jednoczesnych pomiarów na obu ramionach). W innym przypadku dalszych pomiarów powinno się dokonywać na ramieniu, na którym stwierdzono wyższą wartość ciśnienia.

W trakcie pomiaru dolny brzeg mankietu powinien znajdować się 2–3 cm powyżej miejsca osłuchiwania. Stetoskop umieszcza się nad tętnicą ramienną i trzyma w stałym położeniu. Mierząc ciśnienie aparatem tradycyjnym: rtęciowym lub zegarowym mankiet powinien być nadmuchany do wartości 30 mmHg powyżej punktu, w którym zanikało tętno na tętnicy ramiennej. Następnie obniża się ciśnienie z szybkością 2-3 mmHg na sekundę. Wartość ciśnienia skurczowego odczytuje się w momencie pojawienia się tonów Korotkowa (charakterystycznego pukania słyszanego przez stetoskop), zaś wartość ciśnienia rozkurczowego – w chwili ich zaniku. Obie te wartości powinno się mierzyć z dokładnością do 2 mmHg. Aparaty elektroniczne przeprowadzają pomiar w sposób automatyczny i pokazują wynik na wyświetlaczu. Nie wymagają użycia stetoskopu.

Należy przeprowadzić co najmniej dwa pomiary w odstępie 1–2 min., a także dodatkowe pomiary, jeżeli pierwsze dwa znacznie się różnią. Rozważyć uśrednienie pomiarów, jeżeli zostanie to uznane za właściwe.

U pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (np.: migotanie przedsionków) należy dokonywać powtarzanych pomiarów, aby zwiększyć ich dokładność.

Podczas pierwszej wizyty u osób w podeszłym wieku, u chorych na cukrzycę, a także w innych sytuacjach, w których można podejrzewać ortostatyczne spadki ciśnienia powinno się dokonać pomiaru po 1 i 3 min. od przyjęcia pozycji stojącej.